Showing posts with label கவிதைகள். Show all posts
Showing posts with label கவிதைகள். Show all posts

Friday, May 14, 2010

குழந்தைகளின் சமையல்

இளவேனில்



நேற்று வரை உறைந்திருந்த
மரங்கள் எல்லாம்
பூக்கள் ஏந்தி
கிளையசைக்க தொடங்குகின்றன
உன் குறுஞ்செய்தியை சுமந்த
கைப்பேசியின் சிணுங்கலை
நினைவூட்டியபடி


நட்பை  கைவிடுதல்
நீண்ட உரையாடல்களையெலாம்
குறுஞ்செய்திகளாய்
மாற்ற கற்று கொள்ள வேண்டும்

ரகசியங்களின் கள்ள அறை
சாவிகளை கைமறதியாய்
எங்காவது வைத்து விட வேண்டும்  

பிறந்த நாளுக்கோ/திருமண நாளுக்கோ
ஒரு பொது வாழ்த்து சொல்லி
நிறுத்தி கொள்ள வேண்டும்

இறுதியாக,
நீண்ட நேரம் கூகள் சாட்டில்
உயிர்ப்போடு இருக்கையிலும்
பேசாமல் இருக்க முடிகிறதா
என சரி பார்த்து கொள்ள வேண்டும்

ஒரு காதலியை கைவிடுவது போலவோ
புகைப்பதை கைவிடுவது போலவோ,  
இல்லை ஒரு ஊன்றுகோலை கைவிடுவது போலவோ
அத்தனை கடினம் ஒன்றுமில்லை
ஒரு நட்பை கைவிடுதல்



குழந்தைகளின் சமையல்

அரிசி களைந்து
பிளாஸ்டிக் குடுவையில் கொட்டி
அடுப்பில் ஏற்றி விட்டாள்

அரிசி வெந்தாதானே குழம்பு
என மற்ற குழந்தைகளை
அமைதி படுத்தி,

சூடான அரிசியை இறக்கிவிட்டு
ஒருமுறை வாயிலும்
விரல் வைத்து கொண்டாள்

பசியில் பரபரத்தவர்களிடம்
பத்து கையா இருக்கு என
நெட்டி முறித்து கொண்டாள்

வாசனை பிடித்து
நானும் போய்  வாசலில்  நின்றேன்

இன்னைக்கு
சோறு கொஞ்சம் கொழஞ்சிடுச்சு
என சொல்லி கொண்டே பரிமாறினாள்

உப்பு கொஞ்சம்
குறைவு என்றாலும்,
“ நல்லா இருக்கு”
என சொல்லி வந்து விட்டேன்.

Wednesday, February 17, 2010

அறைகளில் பூட்டப்பட்ட உலகம்



(Image: www.traceyfoster.com)

அறைகளில் பூட்டப்பட்ட உலகம்
எப்போதும் ஒன்றுபோலவே
இருக்கிறது

எப்போதேனும் மாற்றப்படும் திரைசீலைகள்
அளிக்கும் ஆசுவாசங்கள்
கறை படிந்த கண்ணாடிகள் வழியே கரைகிறது

இறுக்கி சாத்தப்பட்ட கண்ணாடி ஜன்னல்கள்
அணில்களின் க்ரீச்யையோ
இரவில் மரங்கள் முணுமுணுக்கும்
மூச்சினையோ தெரியப்படுத்துவதே இல்லை

பின்னிரவில் தீடிரென்று கேட்கும்
ஆம்புலன்ஸ் ஒலிகளுக்கும்
நாளடைவில் பழக்கி விட்டுவிடுகிறது
பூட்டப்பட்ட அறைகள்



கண்ணாடி வழியே தெரியும்
ஊமை நாடகம் தாங்காமல்
ஜன்னல் ஓரத்தில் கசியும்
வானத்தை கண்டு
நீ கத்த தொடங்கும் ஒருநாள்,

இந்த பூட்டப்பட்ட அறைகள்
உனக்கு அளித்தது போலவே
அளிக்கிறது உன் ஒலிகளுக்கும்
பாதுகாப்பை

- மதன். எஸ்

Friday, February 12, 2010

சொல்லாமல் விட்டவை - சில காதல் கவிதைகள்

பதிவுகள் எழுதி நீண்ட நாட்களான பிறகு, காதலர் தினத்தை ஒட்டி விருந்தினர் பதிவு கேட்டு நண்பர்கள் அரவிந்தனும், அய்யப்பராஜும் கேட்டிருந்தார்கள். ஆதலினாலை தொடர்ந்து சில குட்டி காதல் கவிதைகள், எப்போதோ கோர்த்த கணங்களை சேர்த்து...

அவ்வளவுதானா?

உன் கோவம், உன் சிணுங்கல்
உன் வெட்கம், உன் புன்னகை
உன் உதட்டு சுழிப்பு
அத்தனையும் உள்ளங்கையில் சேர்த்து
கொடுத்தேன்

பிரித்து பார்த்து
சீ, போ! என்கிறாயே
0

அவகாசம் இல்லை

அச்சம், தன்மானம்
இன்னபிற ஆகியவற்றை
ஒதுக்கிவிட்டு சற்றே செவிகொடு

மௌனத்தையே இவ்வளவு நேரம்
பேசி கொண்டு இருந்தால்
காதலை எப்போது பேசுவது?
0

கடவுச்சொல்

உனது பெயரை மட்டும்
கைபேசியில் செல்லப் பெயர்
வைத்து மாற்றி கொண்ட அன்றோ,

உனது மின்னஞ்சல்களை மட்டும்
தனியான அறையில் சேமிக்க
தொடங்கிய அன்றோ ,

உன்னை காதலிக்க
தொடங்கி இருக்க வேண்டும்!

வேறு ஒருவனை மணந்து எனது
மின்னஞ்சல் முகவரியின் பாஸ்வார்டாய்
மாறும் முன் சொல்லிவிட வேண்டும் என் பிரியத்தை…
0

நீயே சொல்

அடித்து, திருத்தி
கணினியை பார்த்தவாரே அமர்ந்து
ச்சே…

நீ என்னை
இப்படியே பார்த்து கொண்டே இருந்தால்
நான் எப்படி கவிதை எழுதுவது?

------------------------------------------------------------------------------------

கவிதைகளை படித்து விட்டு நண்பர் கொடுத்த பின்னூடமும் சுவையாய் இருந்ததால், அதுவும் இங்கே..

இந்த கவிதைலாம் படிச்ச அப்புறம் எனக்கு ஒரே ஒரு கேள்வி தான் மனசுல தோனுச்சு.
யார் சார் அந்த ஃபிகரு?


Tuesday, November 10, 2009

நீட்சி/நினைவூட்டப்படும் துக்கநாள்

நீட்சி

காற்றில் நீந்திய ஜன்னலை

இழுத்து சாத்திய கணத்தில்

தட்ட தொடங்குகிறது மழை




நினைவூட்டப்படும் துக்கநாள்

சொந்தம் கூடி, உணவு சமைத்து

கலைந்ததை சமன்படுத்தி

புது துணிகளை

மடிப்பு கலையாமல் எடுத்து வைத்து

சட்டமிட்ட புகைப்படத்துக்கு வத்தி கொளுத்தி

வட்டமாய் அமர்ந்து

ஒருவர் முகம் ஒருவர் பார்த்து

சங்கடப்படுவதற்கு முந்தைய கணம்

எப்படியோ தொடங்கிவிடுகிறது

ஒரு அழுகை

சுவடுகள்

அலைக்கு பயந்து

அம்மா புடவையையே

பற்றி கொண்டிருந்த குட்டி இளவரசி

அவசர அவசரமாய்

வந்து பதித்து செல்கிறாள்

சுவடை



தொலைந்துபோன கைப்பேசி

பேசிய வார்த்தைகள்

இழந்த நட்புகள்

எப்போதாவது பேசுவோம்

என நினைத்த எதிரிகள்

ரகிசியமாய் பதிவு செய்த பேச்சுகள்

அனைத்தையும் அழித்து செல்கிறது

கையில் ஒரு மச்சத்தை

மட்டும் விட்டு விட்டு

Photo Courtesy: Google Images and IStock Photo

Friday, August 21, 2009

அக்கா பெரியவளானப் பின் / நினைவழித்தல்

அக்கா பெரியவளானப் பின்


தூக்கம் கலைந்த நடுநிசிகளில்

அக்கா அருகில் தொலைந்து போக

துவங்கி இருந்தாள்..


கதவை திறந்த நேரங்களிலெளாம்

ரகசிய பேச்சுக்கள் நின்று போயின,


கிணற்றடிக்கு வந்து பேசும் நண்பர்களுக்கு கூட

தேனீர் வாசலுக்கே வந்தது,


எப்போதாவது பேசும்

கிராமத்து வசுவுகளைக் கூட

நிறுத்தி விட்டிருந்தாள்!


அப்புறம் ஒருநாள்,

அக்கா கல்யாணமாகி சென்று விட்டாள்.


எனக்கும் அம்மவுக்குமான

இடைவெளியை அப்படியே விட்டு விட்டு…

******************************************************************************

நினைவழித்தல்


நேற்று இரவு வடிந்து கொண்டிருந்த

கண்ணீரின் சுவடுகள்

தெரியவில்லை கண்ணாடியில்,


என் நிர்வாணம் பார்த்த மின்விசிறி

எப்போதும் போல சுழல்கிறது,


யாருக்கும் தெரியாதபடி

நனைந்து போன கைக்குட்டை

உலர்ந்து கிடக்கிறது,


சிரித்து கொண்டே அலுவலகம் நுழைகிறேன்,

ஒரு புன்னகையை ஏந்தி கொண்டு காத்திருக்கிறாய் நீ,

நேற்று கலைந்து விட்டிருந்த இடத்தை நினைவூட்டியபடி.

******************************************************************************

பிரிவு உபசாரம்


எப்போதும் கல்லூரியில் இருந்து

ஊருக்கு கிளம்புகையில்

கைப் பிடித்து பேசி கொண்டு

சேலம் வரை ஒன்றாகத்தான் வருவாய்,

மூன்று வருடம் கழித்து பார்க்கிறேன்

கைக்குழந்தையுடன்,

இப்போதும் சிரித்து கொண்டே விடை பெறுகிறாய்

உன் ஸ்பரிச தொடுகையின் சிலிர்ப்பை

உன் குழந்தையிடம் கொடுத்து

மாமாவுக்கு டாடா சொல்லு என்று….


******************************************************************************

புண்ணியம் சேர்த்து கொள்ளல்


அலுவலக நண்பர்களின்

தந்தைக்கோ தாய்க்கோ ரத்தம் தேவை

என வரும் மெயில்களை

உடனக்கு உடன் பார்வார்ட் செய்து

புண்ணியம் சேர்த்து கொள்கிறேன்,

கடைசி வரை ரத்தத்தின் க்ரூப் என்ன வென்று பாராமலேயே
******************************************************************************

Friday, May 8, 2009

தாழிடப்பட்டவை



தாழிடப்பட்ட கதவுகளுக்குப் பின்னால்

கசியும் கணங்கள் கசப்பானவை…




ஆசையாய் வளர்த்த நாய்க்குட்டியோ

எதிர் வீட்டு குழந்தையின் சிரிப்போ

மீட்டுத் தர கூடிய கனவை,



அலட்சியமாய் சொல்லப் பட்ட

சில வார்த்தைகள்

சில புறக்கணிப்புகள்

சில மதிப்பீடுகள்

கலைத்துவிடுகின்றன.




தாழிடப்பட்ட அந்த மனங்கள்

தோள் சாய்தலோ

கண்ணீர் துடைக்க

ஒற்றை விரலோ இல்லாமல்

முற்றுப்பெறுகின்றன.




உலகின் பெருங்கருணைக்கு

சாட்சியாக சுவரொட்டியில்

கண்ணீர் அஞ்சலி புகைப்படங்கள்

சிரித்தப்படியே இருக்கின்றன….

Tuesday, May 5, 2009

கல்யாண்ஜியின் கேலிசித்திரம்

எளிய வார்த்தைகளை சம்ப்ரதயமான பொருள்களிலிருந்து விடுவித்து வேறுஒரு தளத்திற்கு கொண்டு சென்று மிக அழகான, அழமான அதிர்வுகளை உருவாக்கிட வல்லவை கல்யாண்ஜியின் கவிதைகள். அவரது தேர்ந்தெடுத்த கவிதைகளின் தொகுப்பை சமீபத்தில் படிக்க நேர்ந்தது. “இன்னொரு கேலிசித்திரம்” நான் இதுவரை படித்த சிறந்த கவிதைகளில் ஒன்று என்பேன்.


இன்னொரு கேலிசித்திரம்


காலம் என் கேலிச்சித்திரத்தை

வரைந்துவிட்டது

உயரத்தையும்

முன்பற்க்களின் இடைவெளியையும்

நிச்சயம் கணக்கில் எடுக்கும்

என்று நினைத்திருந்தேன்

எடுக்கவில்லை

என் கூர்மையற்ற மூக்கைக்கூட

அது பொருட்படுத்தக் காணோம்

கனத்த கண்ணாடியின்றியும்

முகத்தின் சாயல்

பிடிப்பட்டிருந்தது

அதன் கோடுகளுக்குள்

என் உடல் மொழியனைத்தும் அடங்கியிருந்தன

என் சித்திரத்தை விட

என் கேலிச்சித்திரத்தை ரசிக்க முடிகிறது

எனினும்

என்னுடைய எந்த அடையாளத்தை

அது ஒளித்துவைதிருக்கிறது தன்னிடம்

என்ற புதிரை

என்னால் விடுவிக்க முடியவில்லை

அதற்குள் வரையப்பட்டுவிடுகிறது

அடுத்த நாளில்

இன்னொரு கேலிச் சித்திரம்…



கல்யாண்ஜி கவிதைகள்

ஆழி பதிப்பகம் விலை ரூ50

மறுக்கப்படுதல்

ஒவ்வொரு கணமும் உலகில்

யாருக்கோ, எதற்கோ

மறுக்கப்படுகிறது!!


மறுக்கப்பட்ட கணங்களின் வெம்மையில்

உதிரும் கண்ணீர் -


குளியலறை தண்ணீருடனோ

பூட்டப்பட்ட அறையின் கண்ணாடி முன்னோ

வெளி படர்ந்த மொட்டை மாடியிலோ

கரைகிறது.


மறுக்கப்பட்ட இரவுகள்

தெரு நாய்களின் கேவல்களாலும்

நட்சத்திரங்கள் அற்ற வானத்தாலும்

சூழப்பட்டுள்ளது..


காலை - மீண்டும்

ஒரு போலி புன்னகை அணிந்து கொண்டு

எப்போதும் போலவே

நகர்கிறது!!


வாழ்க்கை -

மறுக்கப்பட்ட கணங்களின் நிழலுக்கும்

மறுக்க பட போகும் கணங்களின் எதிர்பார்ப்புக்கு

இடையிலும் ஊர்கிறது ….

Friday, February 20, 2009

விக்ரமாதித்யன் - அலைந்து திரியும் கவிஞன்



“விக்ரமாதித்யன் எனும் பெருநகரப் பாணன்” என்னும் எஸ். ரா வின் கட்டுரையை உயிர்மையில் வாசித்தது மூலமாகவே கவிஞர் விக்ரமாதித்யன் எனக்கு அறிமுகமனார். அதன் பின் அவரது சில கவிதைகளை படிக்க நேர்ந்தது. நவீன கவிதையின் ஒரு சிறந்த ஆளுமையாக அறியப்படும் விக்ரமாதித்யன் கடந்த 25 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக கவிதைகள், கவிதைகளை பற்றிய கட்டுரைகள் எழுதி வருபவர். அவரை பற்றி அறிய விரும்புவர்களுக்கு எஸ். ரா வின் கட்டுரை மிக உதவியாய் இருக்கும். நான் இவரது கவிதைகளின் முதல் நிலை வாசகனே, இவரது புத்தகங்களை இன்னும் படிக்க வேண்டி உள்ளது.

இனி அவரது சில கவிதைகள்…


கூண்டுப் புலிகள்
__________________
நன்றாகவே பழகிவிட்டன
நாற்றக் கூண்டு வாசத்துக்கு
பெரிதாக ஒன்றும் புகார் இல்லை
நேரத்துக்கு இரை
காலமறிந்து சேர்த்து விடப்படும் ஜோடி
குட்டி போட சுதந்திரம் உண்டு
தூக்க சுகத்துக்கு தடையில்லை
கோபம் வந்தால்
கூண்டுக் கம்பிகளில் அறைந்து கொள்ளலாம்
சுற்றிச் சுற்றி வருவதும்
குற்றமே இல்லை
உறுமுவதற்கு உரிமையிருக்கிறது
முகம் சுழிக்காமல்
வித்தை காண்பித்தால் போதும்
சவுக்குச் சொடுக்குக்குப் பயந்து
நடந்து கொண்டால் சமர்த்து
ஆதியில் ஒரு நாள்
அடர்ந்த பசியக்காட்டில்
திரிந்து கொண்டிருந்தனவாம்
இந்தக் கூண்டுப் புலிகள்
—————————————————————————————————————————–


குடும்பத்தை பிரிந்து வேலை தேடி வெளியூர் செல்லும் ஒரு மனிதனின் பார்வையில் விரியும் “பொருள்வயின் பிரிவு” என்னும் கவிதை எளிய சொற்களால் மிக ஆழமான சலனங்களை உருவாக்கியது..

பொருள்வயின் பிரிவு
_______________________

அன்றைக்கு

அதிகாலை இருள் பிரிந்திருக்கவில்லை

நிசப்தம் காடாக விரிந்து கிடந்தது

சாரல் மழை பெய்து

சுகமான குளிர் வியாபித்திருந்தது

அயர்ந்து தூங்கிக் கொண்டிருந்தான் பெரியவன்

அரவம் கேட்டு விழித்த சின்னவன்

சிரித்து விளையாடிக் கொண்டிருந்தது

சித்திரமாக இருக்கிறது கண்ணுக்குள்

இவள் வெந்நீர் வைத்துக் கொடுத்தாள்

வெளுத்த துணிகளை எடுத்து வைத்தாள்

வாசல்வரை வந்து

வழியனுப்பி வைத்தாள் தாய்போல

முதல் பேருந்து

ஓட்டுநர் இருக்கைக்குப் பின்புற ஜன்னலோரம்

பிழைப்புக்காக

பிரிந்தது வந்து கொண்டிருந்தேன்

மனசுகிடந்து அடித்துக்கொள்ள..
———————————————————————————————————————————
மறதியில்,

இன்று

போதையில்

செருப்பு தொலைவது மட்டும்

மாறவே இல்லை
—————————————————————————————————————————

சமீபத்தில் பா. ராகவனும் Blogல் இவரை பற்றி எழுதி இருந்தார்.
http://www.writerpara.com/paper/?p=499

விக்ரமாதித்யன் கவிதைகள், முழு தொகுப்பு, சந்தியா Rs.80
தற்போது அமிருதா பதிப்பகத்திலும் இவரது முழு கவிதை தொகுதி வந்திருக்கிறது.

Wednesday, February 4, 2009

சில காதல் கவிதைகள்

கவிதைகளில் காதல் எப்போதும் பாடு பொருளாக இருந்து வந்துள்ளது. இரு கண்கள் சந்தித்து கொள்ளும் சில நெருப்பு நிமஷங்களையும், நினைவில் தங்கிவிட்ட சில அற்புத கணங்களையும் கவிதைகள் எப்போதும் பதிவு செய்து வந்துள்ளது. ஒரு வேளை காதலும் கண்ணீரும் இல்லையென்றால் கண்களே மதிப்பு இழந்திருக்குமோ என்னும் அளவு பாடப்பட்டுள்ளது. அவற்றில் எனக்கு பிடித்த சில….

நீ முதல் முறை என்னை
தலைசாய்த்துக்
கடைக்கண்ணால் பார்த்தபோது
என் உள்ளத்தில்
முள் பாய்ந்தது
அதை இன்னும் எடுக்கவில்லை
முள்ளை முள்ளால் தானே எடுக்க வேண்டும்
எங்கே
இன்னொருமுறை பார் (மீ.ரா)

—————————————————————————————————————-

அன்று கவிதைப் போட்டி
எல்லோரும் கவிதையோடு வந்திருந்தார்கள்
ஆனால் நீ மட்டும்
உன் கண்களோடு

———————————————————————————————————————

கண்ணே தயவு செய்து
இனி தொலைபேசியில் முத்தமிடாதே
உன் முத்ததை எல்லாம்
அது வாங்கி கொண்டு
வெறும் சத்தத்தை தான் எனக்கு தருகிறது…

————————————————

உன்னை கேலிபேசுவோரைக்கூட
முறைத்துப்பார்க்கிறாய்..
விரும்பிப்பார்க்கும் என்னையோ
திரும்பிப்பார்க்கவும் மறுக்கிறாய்!!

—————————————————–

எதற்காக கஷ்டப்பட்டு
கோலம் போடுகிறாய்..
சிறிது நேரம்
வாசலில் அமர்ந்துவிட்டு போ..போதும்!! (வேறு யார் தபு சங்கர் தான்)

——————————————————————————————————————————

உன் ஊர் என் ஊர்
வாசுதேவநல்லூர்
நீயும் நானும்
ஒரே மதம்
திருநெல்வேலி சைவ பிள்ளைமார்
வகுப்பு கூட ஒன்று
உன் தந்தையும்
என் தந்தையும்
சொந்தக்காரர்கள் மைத்துநர்கள்
ஆதலால்
அன்புடை நெஞ்சம்
தாம் கலந்தனவே.. (மீ.ரா)

மேலும் சில கவிதைகள்

சிறந்த கவிதைகள் எதையும் விவரிப்பது இல்லை, குறிப்பால் உணர்த்தவே முற்படுகிறது. கவிதையில் சொல்லப்பட்டவைகளை விட சொல்லப்படாத்தாவைகளே முக்கியம், அதன் மறைப்பிரதி (subtext) நம்மிடம் பகிர்ந்து கொள்ளும் அனுபவத்தின் ஊடாகவே கவிதை ஜீவித்திருக்கிறது என்பது என் எண்ணம்.. நாம் சாதாரணமாய் காணூம் நிகழ்வுகளை மொழி ஆளுமைக் கொண்டு பதிவு செய்கிறது இன்றைய நவீன கவிதை. அவற்றில் என்னை கவர்ந்த சில வரிகள்….

இந்த மழையில்
குளிர குளிர நனைகிறேன்
வராமல் போகலாம்
இன்னொரு மழை (மகுடேஸ்வரன்)
—————————————————————————————————————

பறவை
சிறகை மீறிய ஆகாசத்தை
அளந்து ஓய்ந்து
அலகை மீறிய வனத்தை
உண்ண அமர்ந்தது (எம். யுவன்)

—————————————————————————————————————

எந்த பறவை எதநிடம் சொல்கிறது
பறந்தததை, பார்த்ததை, கூட்டை, நிழலை, சிறக்கொடிந்ததை (ப.கல்பனா)

—————————————————————————————————————-

பருவம் தப்பிய மழைக்கும்
மண் விடுவிக்கிறது
தன் வாசத்தை (சல்மா)

——————————————————————————————————————

பார்த்துக்கொண்டிருந்த கண்ணாடி
கை தவறி விழுந்து உடைந்து
நொறுங்கினபோது
பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்
கை தவறி
விழுந்து
உடைந்த
கண்ணாடியை (நீட்சி என தலைபிடபபட்ட இக்கவிதையும் எம். யுவனுடையது)

—————————————————————————————————————–

என்னதான் நடந்து பார்த்தாலும்
என் ஆக்கிரமிப்பு சின்ன மூலைதான்
ஒரேயொரு சிறகு சிமிட்டலில்
மாடிப் பரப்பின் அகலத்தை
அழித்து போகிறது அந்த சிட்டுக்குருவி (உமா மகேஷ்வரி)

—————————————————————————————————————–

குழந்தைகளின் ஜன்னல்
இப்போதுதான் கிடைத்தது ஜன்னல் சீட்
உடனே இறங்க சொல்கிறாள் அம்மா
வீடு இங்கேதான் இருக்கிறதாம்
இதெல்லாம் ஒரு காரணமா? (முகுந்த் நாகராஜன்)

——————————————————————————————————————–
அடுத்த முறை சில நல்ல காதல் கவிதைகள் தர உத்தேசம்……பார்க்கலாம்

Monday, February 2, 2009

சில கவிதைகள்

என் கவிதை ரசனை தொடர்ந்து மாறுதல் (வளர்ச்சி?) அடைந்து கொண்டே வந்துள்ளது. கல்லூரியில் ஒரு புத்தகம் நிறைய எழுதியவற்றை இன்று என் ரசனையில் பார்க்கையில் ஒன்று மட்டுமே தேரும் என தோன்றுகிறது. என் கவிதை வாசிப்பில் நல்ல மாற்றங்களை நிகழ்த்தியதற்கு சுஜாதா மிக முக்கியமான காரணம். வைரமுத்து, மு. மேத்தா என ஆரம்பித்த ரசனை அறிவுமதி,பழனிபாரதி,தபு சங்கர் என நீண்டு இப்போது பிரமிள், தேவதேவன், தேவதச்சன், விக்ரமாதித்யன்,கல்யாண்ஜி,மனுஷ்யபுத்திரன் என நிற்கிறது.நல்ல கவிதையில் சொல்ல பட்டவைகளை விட சொல்ல படாதாவைகள் அதிகம் இருக்கும்,பிரச்சாரம் கவிதை அல்ல, போலி பாசாங்குகள் நல்ல கவிதைக்கு தேவை இல்லை என்பது நான் உணர்ந்தது.
இனி என்னை கவர்ந்த சில கவிதைகள்….

இடமற்று நிற்கும்
கர்பிணி பெண் பார்க்கையில்
பேருந்துக்கு வெளிய பார்ப்பதாய்
பாசாங்கு செய்யும் நீ
என்னிடம் எதை எதிர்பார்க்கிறாய் காதலையா? (சுகிர்தராணி)

-----------------------------------------------------------------------------------

ஒரு மூடிய இரவை திறந்தேன்
ஏகப்பட்ட மூடிய விரல்கள்,
ஒரு மூடிய விரலை திறந்தேன்
ஏகப்பட்ட மூடிய இரவுகள் (ஸ்ரீநேசன்)

-----------------------------------------------------------------------------------

பெண்களிடம் பேசுகையில்
முகத்தில் அறைவதாய் படும்
மாரப்பு சரி செய்தல்கள் (இரவி)

-----------------------------------------------------------------------------------

செவிட்டு ஊமையின்
பிச்சை பாத்திரத்தை
தட்டுகிறது மழை (Kobayashi - Japan Haiku)

-----------------------------------------------------------------------------------

தண்டவாளத்தில் தலை சாய்த்து
காத்திருக்கும் ஒற்றை பூ என் காதல்
நீ நடந்து வருகிறாயா இல்லை
ரயிலில் வருகிறாயா? (பழநிபாரதி)

-----------------------------------------------------------------------------------

பறவையின் சிறகிலிருந்து
விழுந்த இறகு
காற்றின் தீராத பக்கங்களில்
அதன் வாழ்வை எழுதி செல்கிறது (தருமு சிவராம்)

-----------------------------------------------------------------------------------

பிரமிள், தேவதேவன்,கல்யாண்ஜி ஆகியோரை முழுமையாய் படித்து விட்டு அவர்களின் சிறந்த கவிதைகளை எழுதுகிறேன்…..